Sztuka wielkich fanfar przy małych remontach, czyli jak 480 tysięcy rośnie w mediach społecznościowych

Remont mieszkań komunalnych w Kwidzynie i problem pustostanów

W politycznej komunikacji obowiązuje dziś żelazna zasada: każdą złotówkę, która wpłynie z zewnątrz, należy opakować w taki papier, jakby właśnie udało się sfinansować co najmniej lot na Marsa. Ostatnio w mediach społecznościowych pojawiła się radosna relacja z wizyty w wyremontowanym mieszkaniu komunalnym przy ulicy Granicznej w Kwidzynie. Wszystko tam gra, jak należy – są uściski dłoni, podziękowania, wykrzykniki, emotikony z domkiem i woreczkiem pieniędzy, a przede wszystkim triumfalna puenta: w tym roku Kwidzyn pozyskał około 480 tysięcy złotych dofinansowania na remont sześciu mieszkań.

Nie ma co być malkontentem – każde wyremontowane mieszkanie komunalne to sprawa ważna i pożyteczna. W sytuacji, gdy wpływy z czynszów ledwo starczają na łatanie bieżących dziur, wsparcie z Funduszu Dopłat pokrywające ponad osiemdziesiąt procent kosztów to dla lokalnego budżetu konkretna ulga. Sześć rodzin zyska dach nad głową w godnych warunkach, a miasto zaoszczędzi własne środki. Zgoda, to dobra wiadomość.

Problem zaczyna się wtedy, gdy z solidnej, rutynowej roboty urzędniczej próbuje się zrobić wiekopomny sukces bez precedensu. Wystarczy bowiem zestawić tę radosną narrację z realiami i zerknąć za miedzę, żeby entuzjazm nabrał nieco bardziej realistycznych proporcji. Według danych na dzień 26 sierpnia 2026 roku Kwidzyn posiadał aż 145 pustostanów. W obliczu takiej kolejki lokali czekających na przywrócenie do życia, wyremontowanie sześciu mieszkań to nie przełom, lecz zaledwie kropla w morzu potrzeb – ledwie 4% tego, co stoi puste. Tymczasem w pobliskim Malborku – mieście o bardzo zbliżonej skali i podobnych parametrach – potrafiono pozyskać gigantyczne, 68-milionowe dofinansowanie na budowę ponad dwustu nowych mieszkań komunalnych (i żeby nie było wątpliwości – chodzi o pełnoprawny zasób komunalny, którego nie należy mylić z inwestycjami w ramach SIM).

Rozjazd widać również wtedy, gdy porównamy same remonty lokali. W tym samym Malborku na odnowienie ośmiu mieszkań z tego samego źródła popłynęło blisko 1,49 miliona złotych, czyli ponad trzy razy więcej niż do Kwidzyna, a w szerszej perspektywie miasto chwali się tam ponad czterema milionami złotych na remonty pustostanów. Nawet gdy spojrzymy na inne ośrodki podobnej wielkości, jak Szczecinek czy Sanok, okazuje się, że tam również sięgnięto po wyraźnie większe pule – odpowiednio ponad dwa razy oraz o jedną trzecią wyższe, remontując przy tym siedem i dziesięć lokali.

Oczywiście, urzędnicza matematyka bywa podstępna – wysokość dotacji zależy od metrażu i zakresu prac, więc nikt nie twierdzi, że większa kwota na jeden lokal jest jedynym miernikiem skuteczności. Nie chodzi też o to, by kręcić nosem na blisko pół miliona złotych, które trafiło do Kwidzyna. To pieniądze potrzebne i bardzo dobrze, że są.

Warto jednak zachować umiar w biciu w bębny. Kiedy w zasobie miasta stoi 145 pustostanów (stan na 26 sierpnia 2026 roku), a podobnej wielkości ośrodki potrafią sięgać po środki liczone w milionach, kwidzyńskie 480 tysięcy na sześć mieszkań wygląda po prostu jak przyzwoite odrobienie pracy domowej. Cieszmy się z nowych podłóg i świeżo pomalowanych ścian przy Granicznej, ale nie udawajmy, że złapaliśmy Pana Boga za nogi, podczas gdy sąsiedzi w tym samym czasie budują i remontują na zupełnie inną skalę.

Paweł Cywiński autor felietonu
Autor felietonu
Paweł Cywiński
Autorem felietonu jest Paweł Cywiński. Więcej jego tekstów znajdziecie tutaj: profil autora na Kwidzyńskim Portalu Dla Każdego .

NASI PARTNERZY