Felieton | Autor: Arkadiusz Wesner
Jesienne słońce, rower w garażu wyczyszczony i łańcuch nasmarowany. Mam wielką ochotę po prostu wsiąść na dwa kółka po ciężkim dniu, wywietrzyć głowę i przejechać miasto od jednego skraju do drugiego. I tu zderzam się z kwidzyńską rzeczywistością. Zamiast płynnej jazdy mam maraton przeszkód i ciągły dylemat: jechać chodnikiem i przepraszać pieszych czy wjechać na ulicę i walczyć o przetrwanie z ruszającymi spod świateł autami?
Kwidzyn przecież słynie z organizowania świetnych rajdów rowerowych i imprez na dwóch kółkach. Mamy w mieście mnóstwo pasjonatów i ludzi, którzy chcą aktywnie spędzać czas. Propozycje do Budżetu Obywatelskiego wyraźnie to pokazują — regularnie pojawiają się tam wnioski o krótsze czy dłuższe odcinki tras pieszo-rowerowych. Mieszkańcy ewidentnie mają duży apetyt na taką infrastrukturę! Niestety, budżet obywatelski ma swoje granice finansowe, przez co kompleksowy projekt dużej magistrali miejskiej nigdy nie miał szans zmieścić się w jego ramach.
Kręgosłup miasta, czyli rowerem wzdłuż torów
O pomyśle utworzenia centralnej magistrali pisałem na łamach Portalu już w 2023 roku. A przecież rozwiązanie leży dosłownie na ziemi! Wystarczy spojrzeć na mapę Kwidzyna — przez sam środek naszego miasta przebiega nitka kolejowa. Geograficznie to wręcz idealny, gotowy korytarz dla bezkolizyjnej ścieżki pieszo-rowerowej.
Wizja jest prosta: wykorzystać pobocza lub nieczynne tory kolejowe i stworzyć trakt łączący całe miasto — od ronda przy wejściu od strony Baldramu (okolice cmentarza), przez osiedle Bajkowe, aż po południową strefę przemysłową (ul. Zielona, Miłośna, zakłady Jabil czy IP). Pomyślcie tylko: idealny, bezpieczny dojazd do pracy bez stania w korkach i bez spalin. A po drodze? Wiaty, ławki, parkingi dla rowerów oraz szafki narzędziowe do szybkiej naprawy sprzętu.
Oczywiście taka inwestycja wiąże się ze sporymi kosztami, zmianami warunków zabudowy i wykupem działek od kolei czy prywatnych właścicieli. Ale przecież Miasto nie musiałoby dźwigać tego ciężaru samo! O takie środki można, a wręcz należy ubiegać się z funduszy wojewódzkich, rządowych oraz dotacji Unii Europejskiej. Wystarczy, że jako mieszkańcy i władze miasta podjęlibyśmy rękawice — niezależnie od opcji politycznej przy władzy.
Wiadukt nad DK55 i wielka nitka do Miłosnej
Idźmy krok dalej, bo pomysły aż same się pchają! Pamiętacie, że przez Miłosną biegła kolej w stronę Kisielic? Elementem jaki pozostał po dawnej kolei to ceglany wiadukt?
Aż się prosi o wizjonerski akcent: połączenie starego mostu z cegły z nowo wybudowaną kładką lub rozbudowanym wiaduktem tuż nad drogą krajową 55 (ulicą Sportową), łącząc wyżynę przy ul. Strumykowej z trasą na Miłosną! A w wersji tańszej i alternatywnej — urokliwy wariant ścieżki poprowadzony po prostu przez las.
Wyobraźcie sobie tę trasę: startujecie z Miłosnej (w niedalekiej przyszłości może z miejscowści Bądki), mijacie zakłady przemysłowe, przejeżdżacie bezkolizyjnie przez środek miasta, Osiedle Bajkowe, aż do małej obwodnicy przy Baldramie, która docelowo wyprowadza ruch w stronę mostu na Wiśle. Jedna spójna linia przez cały Kwidzyn!
Pierścień wokół Kwidzyna? Czemu nie!
Ale apetyt rośnie w miarę jedzenia. Gdyby rozwinąć ten plan w kolejnych etapach, moglibyśmy stworzyć urokliwy pierścień wokół całego miasta i powiatu. Poprowadzenie ścieżki do urokliwej już obecnej trasy w stronę Wisły do Korzeniewa, a z drugiej strony odnogi w stronę Kaniczek… To by była turystyczna i rekreacyjna petarda!
Dziś wielu z nas rezygnuje z roweru nie z lenistwa, ale z braku spójnych i bezpiecznych tras. Chcemy wsiąść na dwa kółka i jechać bez zastanawiania się na każdym skrzyżowaniu, którędy skręcić, żeby nie złamać przepisów i nie wylądować pod kołami samochodu.
Ścieżka wzdłuż torów idealnie wpasowuje się w otoczenie Kwidzyna i odpowiedziałaby na realne potrzeby mieszkańców. Czas połączyć siły i sprawić, by nasz Kwidzyn stał się miastem, po którym śmiga się z prawdziwą przyjemnością!
*zdj poglądowe wygenerowane przez AI
